Kopenhag, 2 Şubat 2026
Erdal Çolak
Postmodernizm gelişen dünya ekonomisi, liberal demokrasi, kapitalizm ve teknolojik gelişmeler sonucu
kimilerine göre olumlu ,kimilerine göre olumsuz gelişmeler oldu. Yaşanan, kültürel, sosyal, ekonomik, siyasal
,özgürlükler, en üst düzeyde, bilgi ,bilgiyi biriktirme, denetleme, işleme, iletme ,haberleşme
bilgilendirme, enformasyon, teknoloji ve sosyal medya benzeri popüler kültür gibi öğelerle beslenen,
belirlenen toplum ortaya çıkmasına sebep oldu. Bilmiyorum, ekonomik yönden iyi gelişmiş ülkelerde,
yaşamın anlamını kavrama duygusundan yoksun, mutsuz, huzursuz, yaşamakta akıl işi değil.Bu stres yüklü
çağ bizi kendimize karşı öz benliğimizden uzaklaştırıyor.
Dünyada olan bitenlere baktığımda ne görüyorum şunu görüyorum post modernizm görülebilecek en son
bir çok yönden dünyanın küçük bir modelini şeklinde biraraya toplanmış bir durumda birçok insan ne
yaptığının farkında değil.
Bişey anlatıyorum herhangi bir konu hakında bu konu hakkında bilgisi yoksa hemen verdiğim ve
konuştuğum konu hakkında konunun doğruluğunu teyit etmek için insanlar hemen arama motorlarına
bakıyor ya. Bilginin değeri ister olsun ister olmasın bilgi sanal bir ağ üzerinde dolaşır bilginin
geçerliliği,değerliliği bu ağda geçerlidir. Çünkü dünya sanki elinizin altındaymış hissini vermek
içindir. Bilgisayar, dijital teknolojiler ,telekomünikasyon endüstrisi, sosyal medya ,internet ağı, cep
telefonları ve kredi kartları gibi pek çok teknolojik aracın yarattığı sanal toplum anlayışının yanında
postmodern alışkanlıklar yaratıyor.
Bu inanın verdiğim bilginin doğruluğunun merakından değil aslından dost ortamında konuşulan konunun
içindeki kelimeleri,sözcüklerin çok terminolojik,sıradan,gündelik olmayan kelimeler olması,konunu daha
gündem dışı politik olmamaması,felsefi,yada hayatın anlamı üzerine yada bazen bilimsel olması kişilerin
egolarının dışına çıkan konular olduğu zaman inanın çıldırıyorlar.İnsanlar istiyorlar ki hep kazandıkları
paralarından ,arabalarından,evlerinden,yatırımlarından,bahsedelim
Benim gördüğüm bir şey beni çok rahatsız eden bir olgu yaşıyoruz.Şöyle bakıyorumda insanın yapıp ettikleri
ve sorumlulukları kapsamında değerlendirilen bazı hususlar bakımından yapması gerektiği halde
yapmadıkları sebebiyle kendisi, çevresi ve dünyaya verdiği zararlar üzerinden eleştiri konusu yaptığım
zaman insan kızıyor .Ya cehaletin , nezaketin,aymazlığın,vurdumduymazlığın,yeryüzünde yaşanan bütün
doğal felaketler aslında insanın aslında insanın,kendisinde, karekterinde ,ruhunda ,yaşanıyoda farkında
değil.
Bana göre: Yaşamın rasyonel olmayan öğesi,insanın gerçek olan hayat duygusunun duygusal
ödüllendirilmesinden yoksun bırakılarak dünyanın büyüsünün bozulması süreciyle katı bir biçimde inkâr
edilmiştir. Ben odaklılıkla postmodern yaşam koşulları ve yaşam dünyalarının etkisi altındaki insanların
düşünme, hissetme ve eyleme biçimlerini gittikçe daha çok belirleyen yeni bir psişik eğilim, yeni bir karakter
yönelimi ile yalnız bir insan türü ortaya çıkmış durumda.
Bazı insanlar da hayat dair bilinç seviyelerinin çok düşük olmasına rağmen yüksek bir özgüvene sahip
olmaları ben kaybedecek hiç bir şey olmamamlarına bağlıyorum.Bu bilgisiz cahil olabiliyorlar bir insanların
bu kadar özgüvenli olmasını bu kadar kendilerine emin olmasının sebebi ne bilmediklerinden farkında
olmamalıdır. Bazı gerici bilgi kırıntısı çok değerli olarak kabul ediyorlar. Bu da onların cesaretine ve
özgüvenine yansıyor .Hadi insan bunu kabül edebiliyor ben odaklı karakter bu yönüyle narsist ben odaklı
karakterden ki, kendini idealize ederken, çevreyi değersizleştiriyor, egoizmden, çevresini tam ve doğru olarak algılıyor, duygusal açgözlüğüyle sanal alemde hissediliyor.Bu duygusunu tatmin etmek için sanal
alemde saldırıya geçip kendisini tatmin edebiliyor.
Başkasının zarar görmesiyle kendisini mutlu edebilen bir iletişim çağındayız. Herkes bilgisinin fikrini bir
şekilde bilsede ,bildiğinden,emin olsada olmasada sanal alem ya da medya üzerinden paylaşabiliyor . Doğal
olarak da bu cahil özgüven son günlerde insanların sayısında da çok ciddi bir artış yaşanmış durumda
tarihte bunların birçok örneği var. Fakat günümüzde gerçekten bu insanların sayısı çok fazla artmış
durumda. İşin kötüsü teknolojinin de faydasıyla da etkileriyle de bu insanların sesi çok fazla çıkmaya ve bu
insanlarda çok fazla kendilerine taraftar bulmaya başladılar
Şimdi bu olayın biraz kültürel yanlarına değinelim içinde bulunduğumuz kültürel yapı bazı davranışları
yapmamızı mümkün kılarken bazılarını da imkansız hale getirir birey olarak bizim isteklerimiz de kültürel
yapıyla sürekli bir çatışma halindedir bir yanda beynimizin ürettiği istekler diğer yanda bu isteklerin yerinin
olmadığı kültürel yapı çatışır da çatışır bu çatışmanın benliğimizde gerçekler sesli dışında herhangi bir sorun
yok tabii işte bu noktada birey bazı zamanlarda yapmasının mümkün olmadığı ama toplum tarafından kabul
edilmesini sağlayacak işleri yapmaya soyunmuş yani sahip olmadığı yetenekleri ve kişisel özellikleri
sergilemeye çalışır. Her ne kadar literatürde Postmodernizm dünyanın gerçekleşmesi geriliğin,
yoksulluğun, bilgisizliğin ve cehaletin ortadan kalkması anlamına gelsede sadece anlam olara öyla kaldığına
pratikte postmodern bir anlayış görülmüyor.Kısacası sağlam modern özgürlükçü barışçıl bir dünya
toplumunun temelleri ister sanal alemde olsun ister yaşadığımız gerçek toplumsal kurallar içerisinde iyi
düzenli ,dengeli bir benliğiniz varsa.Olaylara realist akılcıl, bilgigiyi bazlacak , objektif, güvenilir ve evrensel
bir temelde baktığmızda güven sağlar. Rasyolist akılcıl verilerbireysel olsun ,toplumsal olsun her konuda
bizleri her konuda mutluluğa götürecektir. Dil en iyi iletişim aracı olup tolumsal olsun, kişiler arası ,sanal
alemde ilşkileri düzenleye en önemli unsu dildir olup onu çok güzel, doğru kullanmaya dikkat etmeliyiz.
Kirpinin Zarafeti, Muriel Barbery “Postmodern bir düşünür olmaktansa düşünen bir keşiş olmak
yeğdir.”Zeki insanlar kendilerini hafife almaya, cahiller ise kendilerini mükemmel görmeye, akıl olanlar sade
olmaya,yetenekli insanlar eksikliklerini geliştirmeye,zihinsel düşünceye mana ,dilin işindeki sözcüklere
anlam yükleyerek kısacası insanlar hereşeye nitelikleri abartma eğilimindedirler
